Ik wil graag iets vertellen over mijn boek "Integral Warehouse Management"- te beginnen bij de omslag. Ik weet niet of u dezelfde associatie heeft, maar de cover is geïnspireerd op de film “The Matrix”. Kent u die film? In 1999 maakten de broers Wachowski deze mooie sf-film over een werkelijkheid die je kunt zien waarachter een wereld schuil ging die je niet zomaar kunt zien en die gerund wordt door computers.

Waarom vertel ik dit? Omdat het bij magazijnen eigenlijk net zo is. Er zijn niet zo heel veel boeken geschreven over magazijnen, maar als je ze leest dan zie je dat ze altijd gaan over wat je kunt zien. Wat voor heftrucks moet je kiezen? Wat voor stellingen? Hoe zet je ze neer? Over een ABC-indeling met snellopers vooraan en langzaamlopers achterin het magazijn. Over de kortste route door de gangen en natuurlijk over een zo laag mogelijke voorraad.

Daarin is dit boek anders. Dit boek praat vooral over de dingen die je niet kunt zien: procedures, processen, motivatie, prestaties, kosten, bezetting, doelstellingen en samenwerking in de keten. En ook veel over software, over warehouse-managementsystemen. En dan niet over de schermen die je kunt zien, maar over de logica en intelligentie die erachter zou moeten schuilgaan.  En wat wil nu het geval? Als je magazijnen wilt verbeteren, dan zien we dat de zogenaamde ‘best-in-class’ bedrijven een concurrerende servicegraad realiseren tegen zo’n 30 procent lagere kosten dan hun collega’s zonder best practices. En die 30 procent is niet iets wat ik zomaar roep. Je ziet het voortdurend terugkomen in internationaal onderzoek. Dit was iets wat me zo trof in mijn warehousing-projecten, dat het dus zóveel beter kon, maar dat men het grotendeels liet liggen. Als je alleen bezig gaat met de zichtbare zaken zoals ik die net noemde, dan kom je niet verder dan 5-10 procent besparing. Die 30 procent verbetering vind je vooral in het onzichtbare deel. Nou klinkt dat allemaal wat mysterieus, maar we hebben het gewoon over goed warehouse management. 

Tot slot wil ik nog even terugkomen op de film “The Matrix” waarmee ik mijn verhaal begon. Ergens in de film moest de hoofdpersoon Neo, gespeeld door Keanu Reeves, een keuze maken tussen een blauwe pil en een rode pil. De blauwe pil zou hem naar een prettige onwetendheid terugleiden en de rode pil naar de harde werkelijkheid. Hij koos ‘natuurlijk’ de rode. Nu wordt een boek ook wel een pil genoemd en is dit boek groen. Een groene pil dus. Vandaar dat ik u wil waarschuwen. Dit boek zal een nieuwe wereld voor u openen. Denk dus goed na voordat u de groene pil kiest. U kunt daarna niet meer terug!